Organisatie ontwikkeling vanuit antropologisch perspectief

Blog

We schrikken van de populistische stemming- makerij rond de zorg en met name de bestuurders. Het werk dat we doen heeft niets te maken met deze “het-is-een-schande”
profeten.

Nog los van het feit dat ze ouderen in een zieligheidshoekje worden gezet waar de
meesten niet in willen zitten of thuis horen.
We beschrijven en hopen dat de beschrijving helpt om tot een bewustwording te komen die
mensen zelf aanzet tot groei en ontwikkeling. We leggen ook steeds het verband met wat er
in de huidige samenleving speelt. Menselijk gedrag is geen losstaand feit maar een
verwevenheid van alles met alles.
“Het-is-een-schande” profeten hebben niet in de gaten dat ze met hun naming en shaming, blaming en framing de
mensen die daadwerkelijk het werk doen, wegjagen. Alsof dat wat oplost. We denken dat media niet veel meer doen dan zelfpromotie
en het in standhouden van het probleem. De reactie wordt wel genoemd het oh-dear-ism: ellende is amusement geworden. De producent laat misstanden zien die de consument laat smullen van alles wat niet zou deugen en er wel voor waakt dat er niet al te veel gebeurt daarna.